Ο ΙΑΣΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ
Λοιπόν;
Δία ... Βασιλιά των θεών των Ελλήνων.
Γράψε στις στάχτες, για να διαβάσω το μέλλον.
Βλέπω ... ένα μεγάλο δέντρο στο τέλος του κόσμου.
Και στα κλαδιά του κρέμεται το κρανίο και το δέρμα ενός κριαριού.
Και γυαλίζουν γιατί είναι δώρο των θεών. Ένα χρυσόμαλλο δέρας.
Δεν έχουμε ώρα για αινίγματα. Πες μου τι θα γίνει απόψε.
Πελία, σήμερα θα νικήσεις, θα πάρεις το βασίλειο της Θεσσαλίας.
Θα σκοτώσεις το βασιλιά Αίσονα.
Και θα το κάνεις χωρίς φόβο γιατί το διατάζει ο Δίας.
Αφού με προστατεύει ο Δίας, δεν το χρειάζομαι αυτό.
Θα το προσφέρω στους θεούς.
Όμως είναι γραφτό ότι παρόλο που θα πάρεις το θρόνο του Αίσονα, -
όταν ο Δίας το διατάξει, θα τον χάσεις από ένα παιδί του Αίσονα.
- Τότε ο Αίσων δε θα έχει παιδιά. - Έχει τρία.
Δύο κόρες, τη Φιλομήλα και τη Βρισηίδα κι ένα γιο, τον Ιάσονα.
Θα πεθάνουν μαζί με τον πατέρα τους σήμερα.
Ήρα, προστάτεψε αυτό το παιδί, την αδελφή μου τη Φιλομήλα.
Κι αν εγώ, η Βρισηίς, είμαι άξια, προστάτεψε κι εμένα.
- Είσαι η κόρη του Αίσονα; - Ησυχία! Προσεύχεται.
Για την αδελφή της και το δολοφονημένο πατέρα της.
- Είσαι ιέρεια; - Υπηρετώ τους θεούς.
- Παρακάλεσε η Βρισηίς την Ήρα; - Ναι.
- Άκουσε η θεά την προσευχή της; - Ναι.
Τότε προσευχήσου για μένα.
- Είναι το θέλημα του Δία. - Όχι, είναι το δικό σου θέλημα.
Ο Δίας σου έδωσε ένα βασίλειο. Τα υπόλοιπα είναι δικές σου πράξεις.
Οι θεοί σε εγκατέλειψαν. Θα έρθει ένας μονοσάνδαλος.
- Κανένας θεός δε θα σε προστατέψει. - Ένας μονοσάνδαλος;
Το παιδί που γλίτωσε από σένα. Ο Ιάσων.
Τότε γιατί δε μου είπαν όλη την προφητεία;
Γιατί ο Δίας μ' έκανε να τη σκοτώσω αντί να σκοτώσω τον Ιάσονα;
Ο Δίας δεν κάνει τους ανθρώπους να σκοτώνουν. Το κάνουν μόνοι.
'Ωστε οι θεοί να τους ξέρουν, και οι άνθρωποι να ξέρουν τον εαυτό τους.
Το να σκοτώσεις τον Ιάσονα δε θα σου κάνει καλό.
Σκότωσε τον Ιάσονα, και θα πεθάνεις κι εσύ.
Δία, άντρα μου, διέταξες τη βεβήλωση του ναού μου;
Ο Πελίας το έκανε. Δεν του έφτασε που πήρε το θρόνο της Θεσσαλίας.
Προσπάθησε να τον κρατήσει ενάντια στις διαταγές μου.
Ξέρω ότι έχεις προσβληθεί.
Το αγόρι, ο Ιάσων θα πάρει εκδίκηση για σένα.
- Πώς; - Δεν κανονίζω ποτέ λεπτομέρειες.
Και γι' αυτό μια νέα σκοτώθηκε και βεβηλώθηκε ο ναός μου;
- Θέλω να βοηθήσω τον Ιάσονα. - Όχι. Να βοηθήσεις τη Φιλομήλα.
- Τα άλλα είναι αντρικές δουλειές. - Όχι, θέλω να βοηθήσω τον Ιάσονα.
Όπως θέλεις.
Πόσες φορές επικαλέστηκε η Βρισηίς το όνομά σου;
- Πέντε. - Τότε βοήθησέ τον πέντε φορές.
Μπορείς να τον βοηθήσεις πέντε φορές για ν' ανατρέψει τον Πελία.
Αυτή είναι η τελική απόφασή μου.
Ο Ιάσων θα γίνει άντρας σε 20 έτη. Στον Όλυμπο είναι σαν μια στιγμή.
Αλλά θα είναι 20 ατέλειωτα χρόνια για το βασιλιά Πελία.
Ταξιδεύει προσεχτικά στους δρόμους της Θεσσαλίας.
Ναι, Πελία. Χρόνια θα περιμένεις τον άντρα -
- που θα έρθει να σε σκοτώσει. Το μονοσάνδαλο.
- Σου χρωστώ τη ζωή μου. - Ήταν ευκαιρία να διαβώ το ποτάμι.
- Αλλά έχασα ένα σανδάλι. - Για πού ταξιδεύεις;
- Για το παλάτι του βασιλιά. - Του Πελία;
- Του Πελία της Θεσσαλίας. - Τότε θα σου δείξω το δρόμο.
Αλλά πρώτα θα δοκιμάσεις τη φιλοξενία του στρατοπέδου μου.
Κάθισε.
- Δε μου είπες τ' όνομά σου. - Ιάσων, βασιλιάς της Θεσσαλίας.
Μ' έσωσαν και με πήγαν στην εξορία.
- Γύρισα να πάρω το βασίλειό μου. - Σε περίμενα 20 χρόνια.
Ο Πελίας έκανε το βασίλειό μου
από καμάρι της Ελλάδας, σε μια πρωτόγονη, διεφθαρμένη χώρα.
Όταν ο πατέρας σου υπερασπίστηκε το θρόνο, εγώ μαχήθηκα πιο σκληρά.
Αυτή τη φορά δε φτάνει μόνο η μάχη. Θα βρω τον Πελία να τον σκοτώσω.
Ο λαός δε χρειάζεται μόνο αρχηγό. Νιώθει ότι τον εγκατέλειψαν οι θεοί.
Χρειάζονται ένα θαύμα.
Άκουσα για ένα δέντρο στο οποίο κρέμεται ένα χρυσόμαλλο δέρας.
Κι εγώ το άκουσα. Και πολλοί άντρες. Είναι δώρο των θεών.
Έχει δύναμη να θεραπεύει, φέρνει ειρήνη και σώζει χώρες απ' το λιμό.
Αν το έφερνα στη Θεσσαλία, θα υποκινούσε το λαό -
- να σβήσουν τα χρόνια της κακής διοίκησης.
Η χώρα θα γίνει πλούσια όπως πριν ο Πελίας σκοτώσει τον πατέρα μου.
Ιάσονα, άκου τη συμβουλή μου.
Μην αποκαλυφθείς στον Πελία πριν βρεις το χρυσόμαλλο δέρας.
Φτιάξε ένα πλοίο, βρες πλήρωμα. Όταν έχεις το δέρας, -
- τότε, και μόνο τότε, γύρνα να σκοτώσεις τον Πελία.
Τώρα ξεκουράσου. Οι σύντροφοί μου είναι στις διαταγές σου.
Πατέρα, γιατί τον άφησες να ζήσει;
Αν τον καταστρέψω, Άκαστε, θα καταστρέψω τον εαυτό μου.
Όσο ψάχνει για το δέρας, θα είναι στην άκρη του κόσμου.
- Κι εγώ είμαι ασφαλής. - Κι αν το βρει;
Θα είσαι κι εσύ εκεί.
Ήρθες να προσευχηθείς στους θεούς, Ιάσονα;
Αν ερχόμουν γι' αυτό, δε θα διάλεγα έναν πεσμένο θεό.
Ένα άγαλμα είναι μόνο.
Καμιά φορά οι θεοί μαλώνουν. Τότε φυσά δυνατός αέρας. Πέφτουν ναοί.
- Ο Ερμής ... - Ναι;
Όχι, είπα ότι το άγαλμα είναι ο Ερμής.
Ναι. Αυτός που φέρνει τα όνειρα. Ο περιπλανώμενος της νύχτας.
Ιάσονα ...
Κανένας δεν μπορεί να σου πει πώς να βρεις το δέρας.
Δεν έφτασε η ώρα να ρωτήσεις τους θεούς;
Ούτε στους πιστούς δεν απαντούν. Θ' απαντήσουν σ' έναν άπιστο;
- Έλα μαζί μου. - Γιατί;
Για να πιστέψεις. Και να σου απαντήσουν.
Νίκησες, βασιλιά μου, Μόνο μια μάχη, όχι τον πόλεμο.
Αυτά τα νερά είναι πολύ ρηχά για τριήρεις.
Ήρα, πρέπει να μάθεις να κερδίζεις χωρίς να κλέβεις.
Ή τουλάχιστον να χάνεις με τιμή.
- Χαίρε, Ερμή. - Χαίρε, βασιλιά μου, Δία.
- Λείπει ένα πιόνι. - Ίσως μπορώ να βοηθήσω.
Καλωσόρισες στον Όλυμπο, Ιάσονα.
Επιτέλους ήρθε ο Ιάσων στον Όλυμπο.
Κανένας δεν επικαλείται τους θεούς αν δε θέλει κάτι.
Κανονίσαμε να έρθεις εδώ.
Δεν πίστευα ότι οι θνητοί μπορούν να ζητήσουν τη βοήθεια των θεών.
- Πόσο μάλλον να τους επισκεφτούν. - Τουλάχιστον είσαι ειλικρινής.
Κάτι που δεν είναι οι περισσότεροι θνητοί. Τι θέλεις;
- Ένα πλοίο; Ένα πλήρωμα; - Όχι, αυτά θα τα βρω μόνος μου.
- Τι θα έχεις αντί για χρυσό; - Τις καρδιές των αντρών.
Είμαι η Ήρα, η προστάτης σου σ' αυτό το ταξίδι.
Αλλά ο Δίας έβαλε όριο για το πόσες φορές μπορώ να σε βοηθήσω.
Μη μιλάς. Ξέρω τι θα ρωτήσεις.
Υπάρχει το χρυσόμαλλο δέρας και πού είναι;
- Αυτό είναι δυο ερωτήσεις. - Θα δώσω μόνο μια απάντηση.
- Ψάξε στη χώρα της Κολχίδος. - Τότε υπάρχει στ' αλήθεια.
Η Κολχίς είναι στην άκρη της γης. Κανένας Έλληνας δεν έπλευσε εκεί.
Τώρα που το άκουσες αυτό, σίγουρα δε θέλεις βοήθεια από μένα;
Σκέψου καλά. Του πρόσφερα ένα πλοίο. Ένα πλοίο και πλήρωμα.
- Και το αρνήθηκε. - Αρνήθηκε τη βοήθεια των θεών;
Ποιο πλοίο πάει τόσο μακριά; Ποιο γενναίο πλήρωμα θα το πλεύσει;
Θα πω στους ναυπηγούς ότι το πιο πλούσιο φορτίο είναι στην Κολχίδα.
Ότι μόνο το πιο γερό σκαρί που φτιάχτηκε ποτέ θα βγάλει το ταξίδι.
Οι αθλητές είναι περήφανοι. Μόνο οι καλύτεροι θα με ακολουθήσουν.
Θα αναγγείλω τους αγώνες. Θα καλέσω τους πιο δυνατούς Έλληνες.
Θα είναι οι πιο σπουδαίοι αγώνες. Εκτός αν οι θεοί διατάξουν κάτι άλλο.
Έκανα καλά που σε διάλεξα.
Αυτοί που δε ζητούν τη βοήθεια των θεών τους, υπηρετούν καλύτερα.
Καλωσόρισες, Πολυδεύκη.
Ο Κάστωρ από τη Σπάρτη.
Ο Άκαστος από τη Θεσσαλία.
Μπράβο.
Ο Φάληρος από την Αθήνα, πρωταθλητής τοξοβολίας.
Ο Εύφημος από το Ταίναρο. Ο Σπύρος από τις Συρακούσες.
- Ο Ηρακλής! - Είναι εδώ!
Θέλω να έρθω μαζί σου. Πες μου ποιον πρωταθλητή να νικήσω.
Κανέναν. Ξέρω ότι μπορείς να μας νικήσεις όλους.
Ο Ηρακλής ... ναι.
- Ηρακλή; - Ναι.
Είμαι ο Ύλας. Άργησα για τους αγώνες.
Αν σε νικήσω σ' ένα αγώνισμα, ίσως με πάρει μαζί του ο Ιάσων.
Ίσως χρειαστεί και μυαλό εκτός από μυϊκή δύναμη.
Να αγωνιστούμε;
Στο δίσκο;
Έλα.
Βλέπεις εκείνο το βράχο; Κανένας ρίπτης δεν τον έφτασε.
Πρέπει να τον φτάσουμε ή να τον περάσουμε;
- Ούτε ως τα μισά δε θα τον ρίξεις. - Μετά από σένα.
Δεν έχω ξαναρίξει δίσκο. Θέλω να δω πώς γίνεται.
Αφήστε τον Ύλα να χαρεί μια στιγμή νίκης.
- Θα έρθεις μαζί μας, Ύλα. - Χαίρε, Ύλα.
Βρήκα το καλύτερο πλήρωμα. Τώρα ένα πλοίο που να είναι αντάξιό τους.
- Άργε; Άργε; - Γεια σου.
- Εσύ είσαι, Άργε; - Ποιος είναι;
- Ο Ιάσων. - Έλα πάνω.
- 'Ωστε ξαναγύρισες; - Είναι πολύ καλό πλοίο.
Ναι. Είναι πολύ καλό πλοίο. Είναι έτοιμο να αποπλεύσει.
Πρέπει να το βαφτίσουμε. Θα το ονομάσω Αργώ, από τ' όνομά σου.
Αργώ;
Αν δεις το κεφάλι του ακρόπρωρου, ίσως αλλάξεις γνώμη. Από δω.
- Είναι μπροστά; - Στην πρύμη.
Μα υποτίθεται ότι πρέπει να βλέπει μπροστά.
Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Κάτι μ' έκανε να το βάλω εδώ.
Η Ήρα, η βασίλισσα των θεών.
- Τι; - Τίποτα.
- Δεν έχεις αντίρρηση που είναι εδώ; - Όχι.
Ούτε εγώ. Με κάνει να νιώθω ότι κάτι φιλικό μας προσέχει.
- Πότε αποπλέουμε; - Αύριο.
- Μην το χαραμίζεις. - Έτσι κι αλλιώς δε φτάνει.
Ας ξεκουραστεί. Πρέπει να βρούμε νερό. Πίνουμε τρεις γουλιές τη μέρα.
- Άκουσέ με. Πήγαινε στην Ίκο. - Θα χάσουμε πέντε μέρες έτσι.
Δεν έχουμε αρκετό νερό τώρα να φτάσουμε ως την Ίκο.
Μην ανησυχείς. Δε θα με ακούσει. Αλλά μακάρι ν' άκουγε κάποιον.
Ακόμα γκρινιάζουν; Οι ναύτες πάντα γκρινιάζουν.
Έχουν λόγο να γκρινιάζουν. Χωρίς νερό. Φουσκάλες στα χέρια.
Να βάζουν θαλασσινό νερό. Σκληραίνει το δέρμα.
Πήγαινε να τους φροντίσεις. Θα μείνω εγώ στο πηδάλιο.
Ήρα ... είπες ότι θα με βοηθήσεις μερικές φορές.
- Μου είπες για την Κολχίδα. - Και πέταξα τον Πελία απ' το άλογο.
Τον Πελία; 'Ωστε εκείνος ήταν ο βασιλιάς Πελίας.
Ξέρω τις ανάγκες σου. Πήγαινε προς το βορρά.
Θα φτάσεις στο νησί του Χαλκού το μεσημέρι.
- Δεν έχω ακούσει ποτέ γι' αυτό. - Κανένας θνητός δεν το ξέρει.
Ο 'Ηφαιστος ζούσε εκεί κι έφτιαχνε όπλα για το Δία.
Μη φοβάσαι. Ο 'Ηφαιστος δεν είναι εκεί.
Θα φροντίσω να φτάσεις στο νησί, αλλά άκουσέ με προσεχτικά.
Πάρε το πηδάλιο. Σηκώστε το πανί!
Πιάνουμε στεριά το μεσημέρι. Τότε θα γεμίσετε τις κοιλιές σας.
Είναι ασφαλές να πάρετε τροφή και νερό, αλλά τίποτα άλλο.
Απολύτως τίποτα άλλο.
- Αυτό περιλαμβάνει και τις γυναίκες; - Ναι.
Αν βρω μια κοπέλα με σφιχτά πόδια και καλή καρδιά, δε θα κρατηθώ.
- Θα σε σταματήσει ο Τάλως. - Είναι άντρας που τ' αρέσει η μάχη;
Δεν είπα ότι είναι άνθρωπος. Τροφή και νερό, Ηρακλή, τίποτα άλλο.
Ιάσονα, ποιος σου είπε γι' αυτό το νησί;
Η θεά Ήρα.
Πηδάλιο για προσάραξη. Σταθερή πορεία.
Μαζέψτε το πανί.
Στη στεριά για τροφή και νερό.
- Κατσίκια, καλοί μου ναύτες. - Κατσίκια;
- Τι θα τα κάνεις τα κατσίκια; - Μερικοί πεινάμε και διψάμε.
Έλα.
Να ένα για το τσουκάλι.
Ηρακλή!
- Δεν είναι ένας από τους Τιτάνες; - Ίσως. Είναι αρκετά μεγάλος.
Δε μίλησε ο Ιάσονας για τον Τάλω;
Ο Ήφαιστος έφτιαξε τα χυτά αγάλματα των θεών εδώ.
Και τα έστησε για να τα δει όλος ο κόσμος.
Ηρακλή ...
- Είναι θησαυροφυλάκιο. - Το θησαυροφυλάκιο των θεών.
Δες αυτό. Κι αυτό! Ένα μαργαριτάρι.
- Ένα ακόντιο. - Σε μια κοσμηματοθήκη;
Είναι μια καρφίτσα.
Θα είναι ένα χρήσιμο όπλο. Ας γυρίσουμε στο πλοίο.
- Ηρακλή; - Τι είναι;
Βάλ' το καλύτερα πίσω. Θυμήσου τι είπε ο Ιάσονας.
Δε θα τους λείψει.
Αφού οι θεοί τ' αφήνουν αφύλαχτα, μάλλον δε θα τα θέλουν.
Ο αέρας θα ήταν.
- Δεν τους είδες μετά απ' αυτό; - Ίσως ο Ηρακλής βρήκε γυναίκα.
Ο Τάλως!
Κάντε πίσω!
Κάντε πίσω! Πίσω!
Σου το είχα πει. Ο Ηρακλής φταίει. Ο Τάλως θα σας σκοτώσει όλους.
- Πώς να τον πολεμήσω; - Μη χαραμίζεις το δώρο των θεών.
Τα όπλα μας είναι άχρηστα. Επαναλαμβάνω την ερώτηση.
Τότε πρέπει ν' απαντήσω. Πολεμήστε τον Τάλω με το μυαλό.
- Κοίτα τους αστραγάλους του. - Τους αστραγάλους του;
Δεν μπορώ να σου πω τίποτα άλλο.
- Ιάσονα! - Δεν υπάκουσες στις διαταγές μου.
Κάντε τον να πάει στους βράχους. Εγώ θα κρυφτώ εδώ, Άκαστε.
Θα κάνω ό,τι μπορώ για να τον στείλω σε σένα, Ιάσονα.
Προσέχετε το πόδι του!
Ύλα!
Ηρακλή, άφησες το ...
- Λοιπόν; - Ψάξαμε, Άργε.
- Και θα ψάξω ξανά. - Ο Ύλας ήταν μαζί μας. Έτρεχε.
- Μετά εξαφανίστηκε. - Μπορεί να χτύπησε.
Όπως ο Παλίνουρος. Τον κουβαλήσαμε στο πλοίο.
Ηρακλή, ο Ύλας είναι νεκρός.
Οι θεοί το αποφάσισαν.
Σκότωσαν το αγόρι για το λάθος μου; Έπρεπε να έμενα μαζί του.
Ψάξτε μέχρι να πέσει η νύχτα. Δε θα φύγουμε μέχρι τότε.
Φύγε όποτε θέλεις. Δε φεύγω απ' το νησί, αν δε βρω τον Ύλα.
Ιάσονα, θ' αφήσεις τον Ηρακλή; Τον καλύτερο ανάμεσά μας;
- Δε φεύγω χωρίς αυτόν. - Ούτε εγώ.
Ούτε εγώ!
Ελάτε μαζί μου.
Είναι κανείς εδώ που δεν υπακούει τους θεούς;
Θα κάνουμε ό,τι διατάζει η θεά Ήρα. Αν θελήσει να μας μιλήσει.
Αυτή είναι η τελευταία σου ευκαιρία, Ιάσονα.
Η τελευταία φορά που σε βοηθάω.
- Καταλαβαίνω. - Τότε μάθετε ότι ο 'Ύλας είναι νεκρός.
Δεν είναι της μοίρας του Ηρακλή να συνεχίσει με την Αργώ.
- Ο Δίας έχει άλλα έργα γι' αυτόν. - Και για μας, Ήρα;
Πάτε στη Φρυγία. Ψάξτε τον Φινέα, τον τυφλό.
Μόνο αυτός μπορεί να σας οδηγήσει τώρα.
Αποπλέουμε.
Όλοι στις θέσεις σας.
Άντε, όλοι στις θέσεις σας.
Αφέντη μου, Δία, αμάρτησα. Δεν το αρνήθηκα ποτέ.
Μα δεν ήμουν αμαρτωλός κάθε μέρα. Γιατί με τιμωρείς κάθε μέρα;
Τι στο καλό είναι αυτά;
Ιάσονα!
- Είσαι ο Φινέας; - Ναι.
Πάρε το χέρι μου, δε βλέπω το δικό σου. Μην τραβιέσαι.
Ο Δίας μ' έκανε προφήτη. Αλλά το καταχράστηκα και με τύφλωσε.
Ο Δίας διέταξε τις Άρπυιες να με βασανίζουν.
Ιάσονα, άκουσέ με.
Οι θεοί με διέταξαν να σου πω ό,τι θες να μάθεις.
Οι θεοί το παράκαναν μαζί μου.
Τιμωρούν έναν άνθρωπο τόσο πολύ που κάποια μέρα τους εγκαταλείπει.
Λέει: "Εντάξει, Δία, άσε τη γη να με καταπιεί."
"Σε αψηφώ!"
Γρύλισε όσο θέλεις, Δία. Εννοώ αυτό που λέω.
Ιάσονα, θα σου πω αυτό που θες, μόνο αν πληρώσεις το τίμημα.
- Και ποιο είναι το τίμημα; - Ελευθέρωσέ με από τις Άρπυιες.
Ο Δίας τις έστειλε να τον βασανίζουν, δεν πρέπει ν' ανακατευτούμε.
- Αυτό είναι το τίμημα. - Τότε θα το πληρώσουμε.
Θα σε κάνουμε αφέντη των Άρπυιων.
Πιάστε τα σχοινιά!
Τώρα!
Κάστορα, Φάληρε! Βρείτε ξύλα για να φτιάξουμε κλουβί.
Ορίστε, πεινασμένε φίλε μου. ένα μεγάλο ψάρι και κρασί.
- Κάναμε το χρέος μας. - Τι θέλετε να μάθετε;
- Το δρόμο για την Κολχίδα. - Περνά απ' τις Συμπληγάδες πέτρες.
Πάτε βορειοδυτικά και θα φτάσετε εκεί σε πέντε μέρες.
Στρίψτε Β.Α. μετά τις Συμπληγάδες. Έτσι θα φτάσετε στην Κολχίδα.
- Αλλά ποιοι θεοί σας προστατεύουν; - Τώρα, κανένας.
- Τότε δεν περνάτε τις Συμπληγάδες. - Τι είναι αυτές οι πέτρες;
Το λέει η λέξη.
Μόνο αυτό μπορώ να προσφέρω.
Δεν είναι σπουδαία αμοιβή γι' αυτό που κάνατε, αλλά μόνο αυτό έχω.
Αν μόνο αυτό μπορείς να μας πεις, τότε αντίο.
Μακάρι να σας λυπηθούν οι θεοί.
Φινέα, από δω και στο εξής θα τρώνε τ' αποφάγια σου.
Καλή όρεξη.
Δεν έχει πολύ νερό εδώ.
Σταθερή πορεία. Κωπηλατήστε αργά.
- Σταματήστε. - Σταματήστε!
Είναι ένα στενό πέρασμα. Αλλά γιατί φοβόταν τόσο ο Φινέας;
- Φαίνεται ήρεμο. - Παραείναι ήρεμο. Άκαστε!
Ξέρω τους θεούς της θάλασσας. Οι πιο πολλοί είναι επικίνδυνοι.
Άκαστε, κάνε βυθομέτρηση.
Οι υπόλοιποι έτοιμοι για κωπηλασία. Ήρεμα. Κρατήστε τις δυνάμεις σας.
Ίσως τις χρειαστούν αργότερα.
Πλοίο μπροστά! Πλοίο μπροστά!
Να το. Δε φαίνεται να έχει καμιά δυσκολία.
- Το πλήρωμα ολόκληρου πλοίου. - Κι ένας δικός μας.
Δεν μπορούσαμε να τον σώσουμε. Όχι σε τέτοια θάλασσα.
- Θα περάσουμε; - Ναι.
Μα ... Εντάξει, θα περάσουμε.
Γυρίστε στις θέσεις σας.
- Τώρα δε γίνεται να γυρίσουμε. - Όχι, Άκαστε. Όχι σ' αυτό το ταξίδι.
Τυμπανιστή! Δώσε ρυθμό!
Αλλά κράτα τον αργό!
Οι θεοί θέλουν διασκέδαση.
- Ο Ιάσων το παρακάνει. - Επειδή λέει την αλήθεια;
Γύρνα πίσω, παγιδευτήκαμε.
- Παγιδεύτηκαν, Ήρα. - Μου άφησες μόνο μια κίνηση.
- Προσευχήσου στους θεούς. - Οι θεοί της Ελλάδας είναι σκληροί.
Με τον καιρό, οι άνθρωποι θα μάθουν να κάνουν χωρίς αυτούς.
Τραβήξτε!
Γύρνα στη θέση σου.
Τραβήξτε μέχρι να σταματήσει η καρδιά και να σπάσει η πλάτη σας.
Τραβήξτε! Τραβήξτε!
Κράτα το ρυθμό!
Ο Ιάσων τόλμησε να πει για το τέλος των θεών και τον άφησες να ζήσει.
Αν τιμωρούσα κάθε βλασφημία, θα έχανα κάθε πίστη και σεβασμό.
Είσαι θεός πολλών ανθρώπων, αλλά ένα τίποτα χωρίς την πίστη τους.
Παρότι το καταλαβαίνεις αυτό, μένεις ακόμα μαζί μου;
- Είναι αδυναμία αυτό, αφέντη; - Όχι, είναι σχεδόν ανθρώπινο.
Να ευχαριστήσουμε το θεό που μας βοήθησε. Οι άλλοι δεν ήταν τυχεροί.
Τι είναι αυτό;
- Ποιος είσαι εσύ; - Το πλοίο σας χάθηκε.
Βρήκαμε άλλους δυο επιζώντες. Τους φροντίζουμε.
- Πότε φύγατε από την Κολχίδα; - Την αυγή, σήμερα το πρωί.
Την αυγή; Τότε το ταξίδι μας τελειώνει.
- Από πού έρχεστε; - Από τη Θεσσαλία.
Μα είναι στην άλλη άκρη του κόσμου. Δε φαίνεσαι για έμπορος.
- Το πλοίο σας είναι πολεμικό. - Θα ήταν ανόητο να είμαστε άοπλοι.
Ο βασιλιάς σας, ο Αιήτης, σέβεται τους θεούς.
Μας έστειλαν οι θεοί. Αλλά θέλω να του μιλήσω μόνος, ειρηνικά.
Τώρα απάντησέ μου μια ερώτηση. Τι έκανε το πλοίο σας εδώ;
Θα κάναμε θυσία στους θεούς. Να κάνουν τη θάλασσα ασφαλή.
Οι θεοί μας ήταν θυμωμένοι και δεν είναι τόσο ισχυροί όσο οι δικοί σας.
- Είσαι ιέρεια; - Υπηρετώ στο ναό της Εκάτης.
Μια χορεύτρια. Είναι η Εκάτη θεά της Κολχίδος;
Άκουσα ότι λατρεύουν ένα παράξενο είδωλο. Ένα δέρας.
Το μαλλί του είναι χρυσό. Είναι δώρο από τους θεούς.
Μας έφερε ειρήνη και ευημερία.
Αύριο θα σας πάμε στη στεριά. Θα μας πας στην πόλη;
- Τώρα πες μου πώς σε λένε. - Μήδεια.
- Εσύ ποιος είσαι; - Με λένε Ιάσονα.
Σε λίγες ώρες θα φανεί η Κολχίδα. Θα μπούμε μέσα ήσυχα τη νύχτα.
- Δε θέλω φασαρίες. - Δε θα κάνουμε τίποτα.
- Πες μας πότε να επιτεθούμε. - Δε θα επιτεθούμε.
Μα έχεις καλούς πολεμιστές.
- 40 πολεμιστές ενάντια σ' ένα λαό; - Καλύτερα 40 από έναν.
- Δεν είμαστε πειρατές. - Νομίζαμε πως είσαι πολεμιστής.
Θα πάω μόνος μου να δω την κατάσταση.
Εννοείς θα κατασκοπεύσεις; Γιατί δεν παίρνεις κάποιους μαζί;
Αν πάνε λίγοι, λίγοι θα πιαστούν. Και ποιο είναι το λιγότερο;
- Ένας. - Σωστά. Δέχομαι τη συμβουλή σου.
Μετά από τόσο καιρό μαζί μπορούμε να μιλάμε ξεκάθαρα.
- Τι σκέφτεσαι; - Θα πλεύσουμε κόντρα στο ρεύμα.
Ορμάμε στους φρουρούς, παίρνουμε το δέρας και φεύγουμε.
Νυχτερινή επίθεση; Και στο σκοτάδι κάποιος θα πεθάνει. Εγώ.
Ένα δόρυ στην πλάτη μου. Ένα ελληνικό δόρυ. Ίσως το δικό σου.
- Θα πεθάνεις γι' αυτό , Ιάσονα. - Μην πλησιάζετε.
Εύφημε!
Είναι ο Εύφημος! Είναι νεκρός.
Κοιτάξτε. Πετσοκομμένο και ματωμένο.
- Ο Άκαστος θα είναι στον πάτο. - Ίσως κι όχι.
- Σηκώστε τα πανιά. - Κι ο Εύφημος;
Η θάλασσα ήταν το βασίλειό του όσο ζούσε. Ας πάρει το σώμα του.
Σηκώστε πανιά! Σηκώστε πανιά!
Πληγώθηκες. Στην Κολχίδα έχουμε ένα λουλούδι που κλείνει τις πληγές.
Αύριο θα σου δείξω.
- Πώς το λένε το λουλούδι; - Φύτρωσε απ' το αίμα του Προμηθέα.
Χρόνια τώρα χρησιμοποιείται για τις θεραπευτικές του ιδιότητες.
Ο ήλιος ανεβαίνει. Πρέπει να φύγουμε.
Πάρτε το δρόμο προς ανατολάς. Εγώ θα πάρω άλλο δρόμο.
Η θεά Εκάτη μίλησε.
Θα είναι κάποιος μαζί μας σήμερα από την άκρη του κόσμου.
Τον λένε Ιάσονα. Όποιον ρωτήσει για το δρόμο, πρέπει να πει το εξής:
Ο Αιήτης, ο βασιλιάς της Κολχίδος, τον περιμένει στο ναό της Εκάτης.
Μόνο αυτό πρέπει να του πείτε.
Προχώρα μπροστά, Ιάσονα.
Μας έκανες όλους μια μεγάλη χάρη. Απόψε θα το γλεντήσουμε.
Ξέρουμε τον ηρωισμό σου. Φέρε τους συντρόφους σου στο παλάτι.
Σ' ευχαριστώ, βασιλιά μου. Αλλά δεν καταλαβαίνω.
- Μήδεια; - Καλωσορίσατε στην Κολχίδα.
- Στον Ιάσονα και τους Αργοναύτες! - Στον Ιάσονα και τους Αργοναύτες.
Πες μου, γιατί ήρθατε εδώ;
- Ειρηνικά. - Ρώτησα γιατί, όχι πώς.
- Πόσους άντρες έχεις; - Αρκετούς.
Δε μας απειλείτε; Οι απεσταλμένοι που έρχονται με ψέματα, πεθαίνουν.
Ξέρω ότι ήρθατε για το δέρας. Αν χρειαστεί, θα το κλέψετε.
Δε θ' αποχωριστούμε το δώρο των θεών. Μας έφερε ευημερία.
Αν το χάσουμε, η χώρα μας θα καταστραφεί.
Δεν είστε ευπρόσδεκτοι πια, θα σας φερθούμε όπως σας αξίζει.
Σαν κλέφτες, σαν πειρατές, σαν δολοφόνους.
Ευχαριστούμε μόνο ένα πρόσωπο.
Αυτόν που φανέρωσε το έγκλημα ενάντια στο βασίλειό μας.
Το γιο του βασιλιά Πελία της Θεσσαλίας. Τον Άκαστο.
Εκάτη, βασίλισσα του σκότους. Πάντα με βοηθούσες.
Πες μου τώρα, τι πρέπει να κάνω. Μου 'δωσες τη χάρη της προφητείας.
Γιατί δε μου φανέρωσες την προδοσία του Άκαστου;
Αυτού που πίνει με τον Αιήτη, -
- ενώ ο Ιάσων ... στη φυλακή ... καταδικασμένος σε θάνατο.
Αν τον βοηθήσω να βρει το δέρας, -
- θα προδώσω τη χώρα μου κι εσένα, Εκάτη.
Κι αν όχι ... θα προδώσω τον εαυτό μου.
Βοήθησέ με, Εκάτη.
Μήδεια, γιατί ήρθες εδώ; Σ' έστειλε ο Αιήτης;
Ήρθα να ζητήσω να σταματήσεις να ψάχνεις και να φύγεις ειρηνικά.
- Και να μην ξαναγυρίσεις. - Να ξεχάσω το χρυσόμαλλο δέρας;
Ο Αιήτης σ' έστειλε λοιπόν. Πες ότι θα τελειώσω την αποστολή των θεών, -
- και δε θα προδώσω ποτέ τους Αργοναύτες. Ό,τι κι αν μου δώσει.
Ακόμα και τη Μήδεια, την ιέρεια της Εκάτης.
Ξέχνα το χρυσόμαλλο δέρας. Φοβάμαι για τη ζωή σου.
Αν επιμένεις να το πάρεις μακριά, πρέπει να έρθω μαζί σου.
- Θα φύγω μόνος. - Όχι, πρέπει να έρθω μαζί σου.
Δεν έχω πατρίδα τώρα. Και σ' αγαπώ.
Κάστορα, Φάληρε, Δημήτριε, πάτε στην πόρτα.
Οι υπόλοιποι, γυρίστε στις θέσεις σας.
- Η ιέρεια. - Ακούστε τη Μήδεια.
Γυρίστε στο πλοίο και κωπηλατήστε με το ρεύμα.
Έχει ένα άνοιγμα στο βράχο. Αγκυροβολήστε εκεί, θα έρθουμε.
- Τι τρέχει; - Ο Ιάσων δραπέτευσε.
- Και οι άντρες του; - Έφυγαν. Κοίμισαν τους φρουρούς.
Τότε είχαν συνεργό.
- Πού είναι ο Άκαστος; - Δεν είναι στο δωμάτιό του.
Ο Άκαστος βοήθησε τον Ιάσονα; Μου φαίνεται παράλογο.
Εκτός αν ήταν η Μήδεια που έδωσε το φάρμακο.
Είδα πώς κοίταζε τον Ιάσονα.
Θα τους οδηγήσει στο δέρας.
Οι Αργοναύτες θα πάνε με πλοίο. Απ' τη στεριά είναι πιο κοντά.
Μάζεψε τους άντρες σου.
Ακούστε.
Στρατιώτες!
Φάληρε, Κάστορα, ελάτε μαζί μου. Όχι εσύ, Πολυδεύκη.
Μείνε στο πλοίο με τους υπόλοιπους για να το φυλάξετε.
Ιάσονα ... Ιάσονα!
Ο Αιήτης κι οι Κόλχιοι ... Τους ακούσαμε. Έρχονται.
Πάρτε το δέρας.
Φρουροί, ακολουθήστε τους εκεί πάνω, κι από κει.
Περιμένετε!
Εκάτη, βασίλισσα του σκότους! Εκδικήσου του Θεσσαλούς.
Δώσε μου τα παιδιά απ' τα δόντια της Ύδρας. Τα παιδιά της νύχτας.
Φέρτε μου τα δόντια της Ύδρας. Γρήγορα!
Δεν υπάρχει προστασία από τα παιδιά των δοντιών της Ύδρας.
Το δέρας, δώσε μου το δέρας. Έχει τη δύναμη να θεραπεύει.
Είναι αλήθεια. Έχει τη δύναμη να θεραπεύει.
Ιάσονα!
Κράτα τους, αλλιώς θα πεθάνουν με τον Ιάσονα και τους πειρατές του.
Αναστηθείτε, νεκροί, σφαγμένοι απ' την Ύδρα.
Βγείτε απ' τους τάφους κι εκδικηθείτε.
Αυτοί που κλέβουν το χρυσόμαλλο δέρας, πρέπει να πεθάνουν.
Άργε, πήγαινε στο πλοίο. Πάρε τη Μήδεια.
Εκεί!
Κι εκεί!
Να κι άλλος ένας!
Κι άλλοι!
Καταστρέψτε τους!
Σκοτώστε!
Σκοτώστε. Σκοτώστε τους όλους!
Κάντε πίσω.
Αυτό αποδεικνύει ότι είμαι άξιος αντίπαλος.
Πού πηγαίνεις; Το παιχνίδι δεν τελείωσε.
Ας χαρούν την ήρεμη θάλασσα, το αεράκι, κι ο ένας τον άλλον.
Το κορίτσι είναι όμορφο, κι εγώ πάντα ήμουν συναισθηματικός.
Αλλά τον Ιάσονα τον περιμένουν κι άλλες περιπέτειες.
Δεν τελείωσα ακόμα με τον Ιάσονα. Συνεχίζουμε το παιχνίδι άλλη μέρα.